In de media 2012

 

Home/Thuus Nieuws 2012 Media 2012

 Reacties Zomereditie 2011 2011 Filmpjes 2011 2011 Repetitie Foto's 2011 Repetitie 2010 Opbouwen en... Middag rep. 2010

2010 2010 Foto's Foto's Bert 2010 Filmpjes 2010 2009 Foto's repetitie Foto's avond 09 Foto's Bert 09 2008

2006 De Muzikanten In de media Miss Peter Filmpjes Ondersteuning WilderRock Links Veendammer Bands

 

koerier 11-01-2012

 

Veendammer 10-01-2012

Dagblad van het Noorden 09-01-2012

 

 

 

 
Koerier woensdag 04 januari 2012

Night of the Guitars : Aan het woord drie vrouwen over hun ‘ knight ‘ of the guitar

Op 7 januari vindt in Hotel Parkzicht de 6e editie plaats van de Night of the Guitars. Een succesformule, in 2006 uitgebroed door Bé Wever. Regionale muzikanten die elkaar uitdagen, begeleiden,  coachen en inspireren. En vooral dat laatste maakt dat er boven verwachting wordt gespeeld en dat ieder jaar de bezoekers zich verbazen over de kwaliteit zo dicht bij huis.
Tevens lijkt het of de lat elk jaar steeds een beetje hoger komt te liggen. Menig muzikant steekt er dan ook aardig wat tijd in om er nog meer uit te halen. Ook duikt een aantal van deze muzikanten op in formaties die dankzij dit soort van sessies  ontstaan, zoals Spritz en de SOS band. Kortom, de betrokken muzikanten hebben het druk, en gelet op het succes, krijgen het steeds drukker.  In de meeste gevallen betekent dit naast een vaak volledige baan, uurtjes zoeken om te repeteren. Een gevolg is minder tijd voor het thuisfront. Hoe zit dat eigenlijk met dat thuisfront. Hoe beleven de partners deze muzikale ambities.  Aan het woord drie vrouwen over hun knight of the Guitar, ofwel,  ridder van de gitaar.

Sieneke Heikens, huisgenoot van Everhard Sprik noemt het muzikale leven van haar partner een verrijking van het hare. Sieneke komt zelf uit een muzikaal nest.  Een vader die gitaar speelde en een zingende moeder, beiden maakten ze deel uit van de band ‘ Honolulu Hawaians’ en van de ‘ Texas Cowboys’  Al vroeg ontstond daardoor haar voorliefde voor  50-jaren muziek. Niet zo verwonderlijk dat het jaren later in 1982, in de plaatselijke disco, al snel klikte met de knappe diskjockey. En ook nog eentje met  ambities om zelf te gaan musiceren. Van workshopleider Teye Wijnterp die destijds poogde  hem het gitaarspelen bij te brengen kreeg Everhard het advies te gaan zingen.  Zo geschiedde.  Met enkele jongens uit het dorp ontstond uiteindelijk de succesformatie Hot Me! waar Everhard veertien jaar lang als frontman optrad.  Sieneke: “ Een mooie tijd,  veel zalen gezien, veel mensen ontmoet en altijd genieten van  geweldige optredens. Waar hulp nodig was sprong ik bij, als cateraar, lichtvrouw, chauffeur en noem maar op. Een van de hoogtepunten was het optreden in het voorprogramma van De Dijk. Maar ook nu, met de band Spritz en de Rockin Hotstars is het erg leuk”. Een paar optredens voor het einde van Hot Me! zong Sieneke zelf mee in het achtergrondkoor. Op de vraag of de vele optredens en het repeteren niet eens vervelen is Sieneke kort: “ nee, dat verveelt niet, muziek verveelt nooit. We kijken nu weer uit naar de Night of the Guitars, altijd een feestje. Een geweldige samenstelling van muzikanten. Een fantastische sfeer, nooit een onvertogen woord” .  


Ook vroegen we
Petra Erents, getrouwd met Evert Erents. Ze ontmoette Evert letterlijk achter de microfoon. Tijdens een soort van Karaoke in ’t Aierdoppie (voormalig café in de Kerkstraat- red) zongen ze, bij toeval,  samen een liedje. Dat smaakte naar meer en inmiddels zijn ze 18 jaar samen. Zingen deed Petra jarenlang , samen met Rieka Wolthof  in de band Still Going West. Een mooie tijd die, vindt Petra, best wat langer had mogen duren. Ze vertelt dat ze, voor de geboorte van zoon Nick, Evert altijd vergezelde en enorm genoot van de optredens. Waar ze het meest van geniet?
Petra: “ Van de manier waarop Evert de muziek vertelt. Muziek is meer dan noten spelen, dat kan bijna iedereen leren, daar gaat het niet om. Het is de manier waarop. Muziek moet je voelen, beleven en weten over te brengen. Evert kan dat . Hoe onverstoorbaar en zichtbaar genietend hij staat te spelen, vooral op de akoestische gitaar, geweldig!”  Wel eens last van groupies? Petra: “ Nee, helemaal niet. Het is alleen maar leuk en positief als er gereageerd wordt en slipjes zijn, voor zover ik weet, nog nooit op het podium gegooid..” Niet minder trots is ze, samen met Evert,  op zoon Nick, pas 6 jaar en al ritmisch tot en met, trommelt mee met alle nummers die hij hoort en kan benoemen. En, als het even kan steelt hij de show met zijn speelgoedgitaar als papa op het podium staat” . Op de vraag wat Evert’s grootste wens is hoeft Petra niet lang na te denken: “  Een ontmoeting met zijn meest favoriete gitarist Michael Schenker, maar dat zal wel bij een wens blijven. “ Hoe ziet het leven er uit over 30 jaar? Petra: “ ha, ha, zonder twijfel wordt Evert een Rocking Opa” .


Tot slot vragen we
Rieka Wolthof, sinds 30 jaar de partner van Gerrie Wolthof naar haar leven als vrouw van een muzikant. Of eigenlijk vrouw en moeder, want zoon Marcel ( drumt bij oa Ralph de Jongh & Crazy Hearts) heeft ook zijn sporen al ruimschoots verdient in de muziek. Vanaf het eerste uur stond Rieka achter de muzikale ambities van Gerrie. Toen jongste zoon Marcel groter werd zong Rieka enkele jaren ook zelf nog mee in de band Still Going West. Een leuke ervaring, maar de ambitie zelf te blijven optreden heeft Rieka niet. Het fungeren als klankbord en begeleider van haar muzikale mannen bevalt goed. Zijn de muzikale wensen van Gerrie uitgekomen? Rieka: “ Voor een groot deel wel,  door veel  te kunnen optreden met Still Going West en The Neil Young Mirror Band en tal van andere projecten waar hij aan deelneemt. Een klein deel niet, namelijk om van de muziek te kunnen leven.  Mijn wens is dat dat nog eens bewaarheid wordt. Maar voorlopig  is het heel moeilijk voor muzikanten om een boterham te verdienen in de muziekbranche, maar wie weet wat de toekomst brengt.”    Veel weekenden, bijna alle weekenden staan in het teken van optredens door het hele land, soms met een overnachting. Of dat een verarming betekent in de privésfeer staat ter discussie. Rieka:  “ Wel weinig avonden vrij om vrienden op bezoek te vragen, daar staat tegenover dat we veel sociale contacten hebben juist door die optredens, veel mensen zien en spreken die we anders niet zouden ontmoeten, het is maar net hoe je het bekijkt, wij zijn heel tevreden met de situatie”.  Op de vraag of er soms tot vervelends toe gerepeteerd wordt in huize Wolthof noemt Rieka dat, behalve de irritante, hoge tonen van de piano, het niet gauw verveeld. Af en toe is de koptelefoon een uitkomst om repeteren en stilte te combineren.  Night of the Guitars? ..” Geweldig hoe Bé Wever dit initieert. Zijn uitgangspunt is dat de muzikanten zich helemaal moeten kunnen storten op de muziek, het randgebeuren regelt Bé. En dat regelt hij goed. Ook sluit ik me volledig aan bij het feit dat de onderlinge sfeer top is, een cadeautje, iedere keer weer. Voor de muzikanten en vooral voor  het talrijke publiek dat jaarlijks de Night bezoekt. Er zijn geloof ik ook niet zo heel veel kaarten meer, dus dat wordt weer een feestje. We verheugen ons erop!”

Deelnemende muzikanten: Everhard Sprik, Evert Erents, Gerrie Wolthof, Nick Cramer, Marcel van Mook, Marianne v.d. Velde, Marcel Wolthof, Ad Antonisse, Be Brakke, John Kruisman, Antoinette Bolt, Eddy Tokromo, Peter Bloem, Herbie Grezel, Koos Cramer, Irene Wilkens, Henk Nieborg en Rolf Perdok.

Night of the Guitars-zaterdag 7 januari -aanvang: 20.30 uur-locatie: Hotel Parkzicht
 
bijna uitverkocht

 Tekst Ginet Venema, Foto:  Bert Buiring